«گلون، پادشاه سیراکوز
پیمان صلحی که گلون با کارتاژی‌ها بست، به گمان من زیباترین پیمانی از این دست است که تاریخ می‌شناسد. او از آنان لغو قربانی کردن کودکان را خواست. این به‌راستی شگفت‌انگیز است! پس از پیروزی بر سیصد هزار کارتاژی، خواسته‌ای را بر آنان عرضه کرد که فقط به سود خودشان بود، یا بهتر بگویم، در برابر آنان به‌عنوان مدافع نوع بشر ظاهر شد.
باختری‌ها پدر و مادر سالخورده خود را برای خورده شدن به سگ‌های بزرگ می‌سپردند. اسکندر این کار را بر آنان ممنوع کرد و این ممنوعیت پیروزی‌ای بود که او بر پیش‌داوری‌ها به دست آورد.»
(از کتاب «روح القوانین» اثر شارل لویی دو منتسکیو. منتسکیو نویسنده، حقوقدان و فیلسوف فرانسوی عصر روشنگری بود. او آموزه تفکیک قوا را تدوین کرد که بر توزیع قدرت دولت میان شاخه‌هایی مستقل از یکدیگر، اما متعادل‌کننده و نظارت‌کننده بر هم دلالت دارد: قوه مقننه، مجریه و قضائیه. او میان سال‌های ۱۶۸۹ تا ۱۷۵۵ زندگی کرد).