«سرنوشت مردمان و ملت‌ها دگرگون‌شدنی است… در هر کار باید به پایان آن نگریست. چه بسیار مردمانی را که خداوند با امید خوشبختی نوازش کرد و سپس آن‌ها را فروانداخت!

…زیرا آدم بسیار ثروتمند به‌هیچ‌رو از آن‌که تنها نان روزانه دارد خوشبخت‌تر نیست، مگر آن‌که برای نخستین نوشته شده باشد که در حالی‌که همه نعمت‌ها را دارد، روزگار خود را خوشبختانه به پایان برد…»

(پاسخ سولون، قانون‌گذار بزرگ آتنی، به کروزوس شاه لیدی، که در تاریخ به ثروت بی‌شمارش شناخته شده است، به پرسش او درباره خوشبختی انسان. کروزوس هنگام طرح پرسش خود مطمئن بود که سولون او را با توجه به ثروت و قدرتش خوشبخت‌ترین انسان جهان خواهد شناخت.

ل. ورونکوا، «رد پای زندگی آتشین»، ص 109، 111).